Groningen opgeschrikt

EDE – De aardbevingen afgelopen maanden in Groningen is het gevolg van gaswinning in diezelfde regio. Sinds begin dit jaar zijn de bewoners van de vele kleine dorpjes al meermalen opgeschrikt door aardschokken. Met name de plaatsen Zandeweer, ’t Zandt en Overschild zijn getroffen door dit opgewekte natuurverschijnsel.

Aardbevingen in het Groningse gasveld van 1990 tot heden

Aardbevingen in het Groningse gasveld van 1990 tot heden

Zandeweer 9 februari 2013 – 3.2
Op dit moment zijn de aardschokken nog dragelijk en leveren niet zo’n ernstige schade op om direct in te grijpen. Toch zien de bewoners een duidelijke verergering in de hevigheid van de aardbevingen en hopen op ingrijpen van de regering

‘Het gaat op een dag tot ernstige schade lijden. Ik begrijp dat het om veel geld gaat die misgelopen gaat worden als gestopt wordt met de gaswinning. Maar ik vind het gemak waarmee de regering over deze problemen heenstapt te gemakkelijk’, meldt een bewoner uit het Groningse dorpje Zandeweer aan de NOS.

De schildersspulletjes van kunstenares Anke Roder staan nog op zijn plek

Het atelier van Zandeweerse kunstenares Anke Rode nog in tact

 

Armstrong blijft de beste

Dopingarts Ferrari beweerd dat Lance Armstrong ook zonder doping, de beste in het wielercircuit is geweest. Hij reageert hiermee op de uitspraken van Armstrong tijdens zijn interview met Oprah Winfrey.

Op zijn website schrijft Ferrari: ‘Ik denk dat Lance het verkeerd ziet’. Hij zou hetzelfde niveau hebben bereikt zonder toevlucht te nemen tot doping, mede dankzij zijn talent. Hij was veel beter dan zijn concurrenten in zijn tijd.’ Een opzienbarende uitspraak voor iemand die levenslang geschorst is om in de sport actief te zijn. En een uitspraak waar ik mij zeker bij aan wil sluiten. Bewijzen kan ik het ook niet, maar geloven doe ik het wel. Ooit heb ik Armstrong van dichtbij een berg zien bedwingen met een blik in zijn ogen die meer zei dan duizend woorden. Een leven dat hem bracht van de meest donkere periode tot de ultieme overwinning. Armstrong had simpelweg niets meer te verliezen, na zijn  uitzonderlijke strijd tegen kanker. Hij blijft voor mij een held, een man die staat voor zijn woord, die vecht voor al die slachtoffers van de vreselijke ziekte kanker. En ook al koste het hem een aantal jaar om de waarheid te vertellen over zijn carrière, hem valt niets te verwijten. Want wie zonder zonde is werpen de eerste steen.

Bron: AD

Het is ‘onze’ schuld

Het feit dat het wielrennen niet meer zonder doping kan is de schuld van ons, wielerliefhebbers en media. Het valt de wielrenners niet te verwijten, wij sporen de sporters er toe aan.

De schuldigen achter het gebruik van doping zijn wij toch echt zelf, degenen die er het meeste commentaar op hebben. Jarenlang willen wij meer strijd zien tussen de renners, snellere sprints, hardere gevechten in de Franse gebergten. En wat heeft dat ons opgeleverd. Niets meer dan een vervuilde sport, die wij op dit moment verafschuwen.

Eigenlijk moeten we ons verontschuldigen tegenover de renners, excuses aanbieden voor ons wanstaltige gedrag. Niet dat het een oplossing zou bieden voor het leed dat allang is geschiedt, maar het zou wellicht wel kunnen dienen als een nieuw begin voor de wielersport. Een schonere toekomst. Alleen dan moeten we alleen nog even gaan uitzoeken of we doping gaan toestaan voortaan, of dat we het toch echt gaan verbieden.

Bron: AD

Politiek bemoeit zich ermee

Minister Schippers van Volksgezondheid heeft een oproep gedaan aan alle wielrenners, hun dopinggebruik te bekennen. Maar volgens oud-wielrenverslaggever Hans Prakke zal dit niet leiden tot waarheidsvinding.

Het is een heel nobel initiatief van de minister, maar of het zal leiden tot het uiteindelijke doel: een schonere wielersport, dat is zeer onwaarschijnlijk. Aangezien de boodschap en de mogelijke consequenties van het bekennen niet helemaal duidelijk zijn. De minister praat over strafvermindering, maar onduidelijk zijn de feiten hierover. Is het bijvoorbeeld een internationaal geaccepteerde afspraak of is dit enkel per land verdeeld. Ook zijn de juridische gevolgen onduidelijk. En een ander belangrijk punt van onduidelijk vindt Prakke, is de rol van de UCI en de KNWU in dezen. Mogelijk moet minister Schippers zich hier nogmaals over buigen en als zij enige duidelijkheid kan scheppen, volgen de bekentenissen mogelijkerwijs vanzelf.

Bron: De Volkskrant

Dopingtaal

‘De Motorman zou Edgar bij ons afleveren, indien nodig’, aldus ex-renner en oud-ploeggenoot van Armstrong Tyler Hamilton. Edgar doet denken aan een mannelijk persoon en in deze zin, wellicht een soigneur voor de desbetreffende renners. Maar niets is minder waar, Edgar is enkel de benaming voor het verboden middel EPO. En dit is niet de enige codenaam die in het wielrennen de ronde doet.

Want niet alleen kregen de verboden middelen codenamen, ook wielrenners die ‘onder behandeling’ van een dopingarts waren hadden een schuilnaam. Dit is niet alleen te lezen in het onderstaande artikel, maar ook in het boek dat Hamilton binnenkort gaat publiceren. Bovendien wordt er nog steeds gezocht naar ‘Huerto’, een van de dopinggebruikers die nog niet is ontmaskerd. Maar vermoedens bestaan wel, Blanco-renner Luis Leon Sanches zou de drager van deze schuilnaam moeten zijn. Maar zoals te verwachten, ontkent hij in alle toonaarden op dit moment.

Door dit alles lijkt de wielersport wel een tv-serie zoals MacGyver, geheime toestanden en de meest vindingrijke ideeën om het gebruik van doping te maskeren. Het levert vast en zeker veel aangename spanning op voor de wielrenners. Maar het doel van het wielrennen wordt hierbij vergeten. We willen sporters zien de vechten op eigen kracht naar die overwinning, niet een wedstrijdje wie het slimste en meest effectief doping kan gebruiken.

Bron: NU

‘Anderen noemen, dat doe je niet’

Ex-renner Danny Nelissen heeft bekend doping te hebben gebruikt tijdens zijn carrière. Hiermee toont hij ‘ballen’, zoals oud-renner Michael Boogerd het in een sms’je bestemd voor Nelissen verwoorde. In tegenstelling tot Boogerd is Nelissen heel open over zijn carrière en zijn dopinggebruik. Maar wellicht komt hier snel verandering in en gaat Boogerd toch bekennen.

‘Ik ben een van die getuigen en bevestig dat het verhaal klopt, ik heb EPO gebruikt, aldus Nelissen in een interview met het NRC Handelsblad. Daarnaast verklaard Nelissen nooit andere renners doping te hebben zien gebruiken. ‘Je deed dit alleen met de ploegarts’. Maar dit kunnen we wel vatten onder de regel: anderen noemen, dat doe je niet. Natuurlijk heeft hij het volste recht en is het zelfs te prijzen dat Nelissen zich niet uitlaat over andere renners. ‘Iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf’. Nu is het aan de ‘anderen’ om ‘ballen’ te tonen en om de waarheid boven tafel te halen. En dan stel ik voor Michael Boogerd als eerste. Want als iemand meer moet weten dan is hij het wel. Dan zullen we eindelijk weten of hij destijds in La Plagne dat kruisje met alle eerlijkheid en het volste recht gekust heeft.

Bron: De Volkskrant

Was Mart nou zo dom, of de renners zo slim?

Wielerjournalist Mart Smeets, de man die zichzelf nogal vaak niet totaal onopgemerkt prijst om zijn kennis en inzicht, heeft de jarenlange leugens van het wielrennen ook niet gezien. Tenminste nooit heeft hij hier zich op een verrassende wijze over uitgelaten. Verschillende interviews op de echte ‘Mart-wijze’ met Armstrong, maar zonder enig doortastend resultaat.

Houdt Mart zich van de domme? Wist hij jarenlang meer, maar staat zijn ego hem op dit moment in de weg om de waarheid te spreken? De kans is groot, want wat je dan ook van Smeets mag vinden, een echte wielerkenner is hij. Hij heeft jarenlang ervaring binnen het wielrennen en heeft vele contacten. Als dit nu waarheid zou zijn en Smeets weet meer, hoe strafbaar is hij dan? Of moeten we inmiddels doping als ‘gewoon’ gaan zien in de wielerwereld en kunnen we Smeets niets kwalijk nemen. Waarschijnlijk duurt het nog wel even voordat de waarheid boven tafel is en de vraag is of we ooit alles te weten zullen komen. Maar met alle zekerheid kunnen we zeggen dat het wielrennen niet meer is, wat het ooit is geweest. En ook al zit Smeets aankomende zomer weer drie weken lang met een goed gevuld glas wijn ergens in een Frans dorpje, te praten met ‘kenners’ over de door hem zo geliefde sport. Helemaal vertrouwen zullen we hem nooit meer, want wat wist Smeets dat wij niet wisten.

Bron: Speld

Hoe effectief is doping?

Te onderstellen valt dat doping maar al te vaak wordt gebruikt binnen het wielrennen. Maar wat is nou eigenlijk de reden voor dit hulpmiddel? En helpt het eigenlijk wel zo goed als gedacht wordt?

In dit uitgebreide verslag wordt duidelijk de werking en de effectiviteit van allerlei soorten doping beschreven. Zo lezen we dat bloeddoping en EPO uiteindelijke beide zorgen voor een verbetering van het uithoudingsvermogen. En ontdekken we dat het menselijk groeihormoon (HGH) het lichaam helpt om sneller te herstellen. Daarnaast laten transfusies met zout- en plasma-oplossingen de hematocrietwaarde (proporties van de bloedcellen) eenvoudig dalen en zijn dus een goed middel om doping te verbloemen. Al met al kunnen we na deze kleine studie concluderen dat doping zeker enige invloed kan hebben op de prestatie, mits slim toegepast. Kortom Armstrong was slim, Rabobank beduidend minder.

Bron: Popsi